Serwis www.piszewiersze.pl używa plików Cookies w celu ułatwienia korzystania z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Zablokowanie zapisywania plików cookies na urządzeniu końcowym lub ich usunięcie możliwe jest w po właściwym skonfigurowaniu ustawień przeglądarki internetowej. Niedokonanie zmian ustawień przeglądarki internetowej na ustawienia blokujące zapisywanie plików cookies jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody na ich zapisywanie. Więcej informacji znajduje się w Regulaminie. Zamknij

Rejestracja konta

Login
E-mail
Hasło
Powtóz hasło

Ostatnio dodane wiersze

Diabeł i Janosi...2022-08-08 08:52
FRAJER2022-08-08 08:50
MARZYCIELE2022-08-08 08:49
ZNACHORKA2022-08-08 08:44
APKA2022-08-08 08:41
pożegnanie2022-08-08 05:32
Obecność2022-08-08 05:25
Dwie drogi2022-08-08 05:03
Odrodzenie2022-08-08 02:12
Wtedy się dowiesz2022-08-07 23:28
Czas nie dla nas2022-08-07 22:15
OKUP za WIELU2022-08-07 21:51
bez sensu2022-08-07 20:07
Piękna dama 82022-08-07 18:49
Ogniskowo2022-08-07 18:48

więcej

Ostatnio dodane opowiadania

Arystokracja jeszcze d...2022-08-07 20:34
Po między jednym, a dr...2022-07-27 12:27
Czarcie filmy. Wędrują...2022-06-30 07:46
Chodzenie bez majtek, ...2022-06-29 23:40
Jak wyjaśnić śmierć dz...2022-06-04 00:11

więcej

Najlepsze w tym miesiącu

Być sobą2022-08-01 11:15:56117
(...)2022-08-03 21:16:18100
Samotny kogut2022-08-02 13:32:0098
Głosy natury 2022-08-07 08:57:2380
Wspomnienie o k...2022-08-01 15:17:1480
Baba (czyli Sił...2022-08-02 08:55:4280
Nie otwieraj!2022-08-04 16:51:4380
Biały wiersz z ...2022-08-03 18:58:0570
Tajemnice samot...2022-08-05 17:32:1170
UZDRAWIAJĄCE OB...2022-08-02 20:11:1970

więcej

Dodane oceny: leon : 10, basia53 : 10, M.N. : 10, Ewa G : 10, Bez imienia : 10, ZOLEANDER : 10
Suma : 60
Ilość : 6
Miejsce w rankingu: 12853
W rankingu brana jest pod uwagę Suma punktów. Zaloguj się, żeby móc oceniać. Wyświetlą się wtedy gwiazdki. Wskazują one na Twoją ocenę. Jeżeli są "puste" oznacza to, że wiersz czeka na Twój werdykt.

Rankor



od autora: ... dawno, dawno temu.


-
Mówiono nam, że przyjdzie tu, wolność jasna jak słońce
Lecz przyszła noc, przybyła śmierć, i ludzi marzenia gorące
Obdarła z dumy oraz z ciała, na tarczach zapodała
Tu w żyznym urodzajnym polu, w gorącej namieszała ziemi
Noc, która oślepiła prawdę, noc jak gabinet ludzkich cieni

Totalitarnym wirem kłamstwa, stłamsiła zdrowe plany
Spotęgowała niemy krzyk, i tak na śmierć skazany
Zakneblowane usta, oczy to zdrada Naród toczy
Już nie kołacze w nasze bramy, radosny, świeży, wolny wiatr
W tych nędznych stronach wiatru nie ma, tu lawirują danse macabre  

Słyszałem gdzieś, że przyjdzie tu, złowieszczy, nowy, straszny sen
I przyszło zło, i przyszedł kat, i spadły głowy w cień
Przeszłość wyzuta przyszłość wydala, kompromitacja awatara
Oto kraj dumny, oto kraj pyszny, i podzielony szpalerami
Błogosławiona kraina wzrasta przyozdobiona szwadronami

Człowieczy krzyż, topielczy krzyk, z krwotoku zakażenia
Na morze rzuć,na stepy rzuć, uratuj swe marzenia
I unieś je, gdzie słońce grzeje, nim kur na śmierć zapieje
Podstępnych orłów ciemny szlak w matowym suchym oku
Patosem błahym, spróchniałym kłem, blednącym jest w amoku

Zarzynać, bić, zranionym trwać, lecz przeżyć trzeba będzie
I nowym dać, zbolały trud, wygłosić swe orędzie-
Napoić ich zepsutym głosem, obdarzyć gorzkim losem
To uwertura do opery złamanych serc i dusz
Tych ludzi co, nie żyją wśród, nirwany wonnych mórz

A dzisiaj jak, zachować się, gdy tłamsi świat Człowieka
Uczelni szlak, ciernisty szlak, w szkatuły blask ucieka
I neurozy trąd szleje, swe miejsca wszędzie grzeje-
Imperatywów młodych kres, nadchodzi ustawiczny
I kaszel dusz, i kaszel serc, warkocze spazmatyczny.

28.08.2014
--

Inspiracjanapisano sierpień 2014 r.
Data dodania2017-10-20 02:03
KategoriaPrzemyślenia
AutorTomasz Kucina

O autorze Wszystkie wiersze Poprzedni wiersz autora Następny wiersz autora

Komentarze

(Komentarze mogą dodawać jedynie zalogowani użytkownicy)

~ Inna 31:
To bardzo miło. Jesteśmy syntezą. Każdy puzzel'ek wnosi coś do całej układanki , która składa się już z 1050 różnych odcieni. Choć dominuje biel i czerwień. Każdy puzzel'ek- pasujący do układanki-oczywiście. Zapewne wszystkie pasują. To kwestia próby osobistego wpasowania.Niektóre układanki otrzymują nawet pokojowe [NN]., a inne leżą pod tabliczkami N.N., i o tym warto pamiętać. Taki to świat.
Data dodania: 2017-10-21 09:16
Po Twoich wierszach zaczynam się zastanawiać...bardziej doceniać to co mam..
Data dodania: 2017-10-20 23:04
~Do M.N.:
Celna konkluzja mój przyjacielu.
Data dodania: 2017-10-20 20:30
~Do Ewa G, leon:
c.d...
... rodzinach itd. Bóg wiedział co czyni.
Data dodania: 2017-10-20 20:29
~Do Ewa G, leon:
Fakt jest taki, skoro człowiek posiada Duszę [albo] wg inaczej wartościujących - ponad przeciętny intelekt, to powinien raczej zapanować nad helisami DNA. To nie jest raczej tak, że wyposażeni jesteśmy tylko w instynkty samozachowawcze i zwierzęce. [Powtarzam TYLKO]. Bo niewątpliwie pewna charakterystyka porównawcza innych bytów i ludzi jest uzasadniona. Leon ma racje, to prawda że człowiekowi potrzebny jest i spokój i adrenalina. Nie ma w zasadzie do czego tu się przyczepić. To fakt. Ogólnie monotonia jest wrażeniem nieprzyjemnym. Może dlatego tak chętnie ulegamy złudnym i prymitywnym instynktom? Leon trafił w sedno. Ewa z kolei bezdyskusyjnie ma racje, w kwestii iż nawyki często usprawiedliwiamy matką naturą. O czym piszę w sentencji. Zastanówmy się. Argument, że zachowujemy się, czy reagujemy bardzo podobnie do zwierząt nie musi być pozbawiony uzasadnienia, a nawet nie musi stać w kontrze do Sacrum. Skoro Stwórca stworzył wszechświat zapewne kierował się logiką. Dobrał byty sobie współistotne. Być może celowo - dlatego abyśmy widzieli w sobie pewne istotne podobieństwa. Aby życie w pewnych układach, [zbiorach] organizmów-istot na podobnym poziomie intelektualnym cechowały chociaż częściowe podobieństwa. Skoro Bóg stworzył zwierzęta, rośliny, ptaki, cały świat flory i fauny a na końcu CZŁOWIEKA, to nie dziwmy się że istnieją znaczące analogie. Głównie w morfologi, ale nie tylko. Również w stystemach zachowań. Te światy muszą być zbliżone by się wzajemnie wartościowały. Odczuwamy więc empatie do zwierząt, a nawet do bardziej prymitywnych roślin. Dlatego szanujemy przyrodę, kochamy zwierzęta. Bo widzimy międzygatunkowe podobieństwa. Im bardziej coś jest podobne [głównie intelektualnie] do nas- to to uwielbiamy bardziej. To proces identyfikacji. Przykładowo pies, który stał się przyjacielem człowieka. Dlaczego? Bo cechuje go inteligencja, ale też nawyki. Preferujemy podobne smaki, odczuwamy przywiązanie, uczymy się na błędach. Żyjemy w stadach i rod
Data dodania: 2017-10-20 20:25
1 z 2 Następna
Portal z poezją Pisze wiersze