Serwis www.piszewiersze.pl używa plików Cookies w celu ułatwienia korzystania z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Zablokowanie zapisywania plików cookies na urządzeniu końcowym lub ich usunięcie możliwe jest w po właściwym skonfigurowaniu ustawień przeglądarki internetowej. Niedokonanie zmian ustawień przeglądarki internetowej na ustawienia blokujące zapisywanie plików cookies jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody na ich zapisywanie. Więcej informacji znajduje się w Regulaminie. Zamknij

Rejestracja konta

Login
E-mail
Hasło
Powtóz hasło

Ostatnio dodane wiersze

Diabeł i Janosi...2022-08-08 08:52
FRAJER2022-08-08 08:50
MARZYCIELE2022-08-08 08:49
ZNACHORKA2022-08-08 08:44
APKA2022-08-08 08:41
pożegnanie2022-08-08 05:32
Obecność2022-08-08 05:25
Dwie drogi2022-08-08 05:03
Odrodzenie2022-08-08 02:12
Wtedy się dowiesz2022-08-07 23:28
Czas nie dla nas2022-08-07 22:15
OKUP za WIELU2022-08-07 21:51
bez sensu2022-08-07 20:07
Piękna dama 82022-08-07 18:49
Ogniskowo2022-08-07 18:48

więcej

Ostatnio dodane opowiadania

Arystokracja jeszcze d...2022-08-07 20:34
Po między jednym, a dr...2022-07-27 12:27
Czarcie filmy. Wędrują...2022-06-30 07:46
Chodzenie bez majtek, ...2022-06-29 23:40
Jak wyjaśnić śmierć dz...2022-06-04 00:11

więcej

Najlepsze w tym miesiącu

Być sobą2022-08-01 11:15:56117
(...)2022-08-03 21:16:18100
Samotny kogut2022-08-02 13:32:0098
Głosy natury 2022-08-07 08:57:2380
Wspomnienie o k...2022-08-01 15:17:1480
Baba (czyli Sił...2022-08-02 08:55:4280
Nie otwieraj!2022-08-04 16:51:4380
Biały wiersz z ...2022-08-03 18:58:0570
Tajemnice samot...2022-08-05 17:32:1170
UZDRAWIAJĄCE OB...2022-08-02 20:11:1970

więcej

Dodane oceny: leon : 10, M.N. : 10, niebieski : 10, Bez imienia : 10, basia53 : 10, Hrvatska suza : 10
Suma : 60
Ilość : 6
Miejsce w rankingu: 12817
W rankingu brana jest pod uwagę Suma punktów. Zaloguj się, żeby móc oceniać. Wyświetlą się wtedy gwiazdki. Wskazują one na Twoją ocenę. Jeżeli są "puste" oznacza to, że wiersz czeka na Twój werdykt.

W Czarnolesie




Witano często latem pana Jana
w grądach jodłowych
cinara kochiana
produkcja spadzi i tabuny mrówek
graby i dęby
i wiewiórki rude

neogotycka kaplica i treny
a wewnątrz obraz Św. Magdaleny
dziś tam muzeum
bliżej- z panem Janem
w nim
wyściełany fotel kurdybanem

tu słynna lipa grała z fraszki rymem
spoczął poeta
rym przybrał w jaśminy
dnia codziennego porzuciwszy troski
wszystko zobaczysz
w Dworku Jabłonowskich

w miejscu gdzie lipa upięła korzenie
tylko
anioła liryczne wcielenie
lipy już nie ma kamień z serca córki
stoi sarkofag
kochanej Urszulki

rechocze żaba w stawie czarnoleskim
przegląda chmurka w lusterku niebieskim
widłak jałowca, i parzydła leśne
cisza i spokój
utrapienie wieczne.

Data dodania2017-09-06 19:30
KategoriaAutobiograficzne
AutorTomasz Kucina

O autorze Wszystkie wiersze Następny wiersz autora

Komentarze

(Komentarze mogą dodawać jedynie zalogowani użytkownicy)

~basia53:

Tak. Ciekawe tylko czy dusza jest własna, czy wykreowana, przez ludzi którzy z przedmiotami obcują, albo je stworzyli- wykonali?
Napisałem ten wiersz, i poczułem się trochę więźniem kurdybanowego fotela (oby nie ożył) inicjując całe panopticum komentarzy :)
Czuję się jak Dżepetto, co wystrugał Pinokia.
Ku jego zaskoczeniu oczka pajacyka zaczęły się poruszać, a nos rosnąć. Wyrzeźbiony chłopczyk okazał się bardzo niegrzeczny. Pokazał staremu ojcu język, zerwał mu z głowy perukę, a potem kopnął w nos i uciekł z domu

Data dodania: 2017-09-08 16:44
a jednak rzeczy mają duszę, coś w tym jest
Data dodania: 2017-09-08 15:58
~leon:

cytat, leon:
"Przedmioty mają duszę. Ale swoją, a nie cudzą".

Rozumiem.
Czyli, klasyczna personifikacja- uosobienie. Jak w poezji. A ja widocznie wkroczyłem na niwę ANTROPOMORFIZACJI, -która bynajmniej tak mi się wydaje- wdraża zakamuflowaną formę kultu przedmiotu kosztem Człowieka.

A może, jest odwrotnie? Skoro przedmioty posiadają czy(stricte po ludzku to określiłeś) mają- swoją- vel własną [duszę] to to dopiero jest definicyjną antropomorfizacją? Bo, czyż przedmioty mogą posiadać duszę? Oto jest pytanie? Zaczynam hamletyzować. Niejasny, nieprecyzyjny ten świat. Pytanie rodzi kolejne pytanie. Przekaz staje się zamazany.Typowa udręka poezji.

Gdyby jeszcze bardziej spróbować pomieszać znaczenia, mógłbym stwierdzić, że właśnie dlatego, że jak sam określiłeś- [przedmioty posiadają WŁASNĄ duszę]- tak bardzo zaintrygował mnie kurdybanowy fotel Kochanowskiego?
Teraz, już mniej samemu sobie się dziwię ;)

Nie brnijmy, świat to jeden wielki znak zapytania.
Data dodania: 2017-09-07 18:41
Przedmioty mają duszę. Ale swoją, a nie cudzą.
Data dodania: 2017-09-07 15:40
~leon:

cytat, leon:
"Może widzę coś ciekawego w poecie. Niestety jego stołek nie robi na mnie wrażenia.
Owszem może jako stołek: Tak. Ale nie dlatego że miał takiego właściciela.
Nie powinno się nadawać przedmiotom cech jakich nie mają".

odp: hmm? Z pewnością masz rację. Niech będzie ;) No właśnie, nie mają tych cech- to tylko abstrakcyjne wrażenie z naszej podświadomości.Chochliki materializmu, nie będą nami zawiadywać ;)
Nieuzasadnionym zatem powiedzenie: "przedmioty posiadają Duszę". Semantyczna abstrakcja :)
Data dodania: 2017-09-07 14:04
1 z 3 Następna
Portal z poezją Pisze wiersze