Serwis www.piszewiersze.pl używa plików Cookies w celu ułatwienia korzystania z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Zablokowanie zapisywania plików cookies na urządzeniu końcowym lub ich usunięcie możliwe jest w po właściwym skonfigurowaniu ustawień przeglądarki internetowej. Niedokonanie zmian ustawień przeglądarki internetowej na ustawienia blokujące zapisywanie plików cookies jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody na ich zapisywanie. Więcej informacji znajduje się w Regulaminie. Zamknij

Rejestracja konta

Login
E-mail
Hasło
Powtóz hasło

Ostatnio dodane wiersze

Diabeł i Janosi...2022-08-08 08:52
FRAJER2022-08-08 08:50
MARZYCIELE2022-08-08 08:49
ZNACHORKA2022-08-08 08:44
APKA2022-08-08 08:41
pożegnanie2022-08-08 05:32
Obecność2022-08-08 05:25
Dwie drogi2022-08-08 05:03
Odrodzenie2022-08-08 02:12
Wtedy się dowiesz2022-08-07 23:28
Czas nie dla nas2022-08-07 22:15
OKUP za WIELU2022-08-07 21:51
bez sensu2022-08-07 20:07
Piękna dama 82022-08-07 18:49
Ogniskowo2022-08-07 18:48

więcej

Ostatnio dodane opowiadania

Arystokracja jeszcze d...2022-08-07 20:34
Po między jednym, a dr...2022-07-27 12:27
Czarcie filmy. Wędrują...2022-06-30 07:46
Chodzenie bez majtek, ...2022-06-29 23:40
Jak wyjaśnić śmierć dz...2022-06-04 00:11

więcej

Najlepsze w tym miesiącu

Być sobą2022-08-01 11:15:56117
(...)2022-08-03 21:16:18100
Samotny kogut2022-08-02 13:32:0098
Głosy natury 2022-08-07 08:57:2380
Wspomnienie o k...2022-08-01 15:17:1480
Baba (czyli Sił...2022-08-02 08:55:4280
Nie otwieraj!2022-08-04 16:51:4380
Biały wiersz z ...2022-08-03 18:58:0570
Tajemnice samot...2022-08-05 17:32:1170
UZDRAWIAJĄCE OB...2022-08-02 20:11:1970

więcej

Dodane oceny: leon : 10, niebieski : 10, Sara565 : 10, Margot : 8, yur : 10, Zagubiony anioł : 10, ZOLEANDER : 10
Suma : 68
Ilość : 7
Miejsce w rankingu: 12338
W rankingu brana jest pod uwagę Suma punktów. Zaloguj się, żeby móc oceniać. Wyświetlą się wtedy gwiazdki. Wskazują one na Twoją ocenę. Jeżeli są "puste" oznacza to, że wiersz czeka na Twój werdykt.

Chwila - myśli.

*może kilka zanotowań chwil ulotnych spisanych gdzieś tam i kiedyś na marginesach moich notatek:

--
System poezji całkiem nikczemny,
przenosi góry, uwodzi drugi język,
a potem drąży te skały, i spija metafory
z wyschniętych koryt rzek ludzkiego utrapienia


Bóg odpowiedział w meczet:
„jADAM” w ogrodzie Eden spod tego „drzEWA”?
świat się odpłaca grzechem- JA WCIĄŻ CZEKAM.


Otóż bywam poetą.
Potrafię nie odzywać się latami,
by potem paplać wiekami.


Internet to chyba wymysł Shichi-fukujin.
Poeta zakłada czapkę niewidkę,
staje cichutko gdzieś obok,
a świat go zachwyca.


myśl:
Nad słowem jest próżnia.
Pod słowem jest próżnia.
A w słowie jest konieczna grawitacja.


Nie wygnasz swojego ptaka pokoju.
Jeżeli to gołąb zaobrączkowany; podsyp mu ziaren


W pościeli człowieka mieszka Nadrzędne Dobro,
rozdzierasz podszewkę jego Duszy-
a tam? … imprezują urocze diabełki. Gdzie zmierzasz mężu stanu?


Co chcesz wiedzieć? Cóż– nie cierpnie skóra, nie bolą włosy i paznokcie, powstaje – kolejny wiersz.
Mówiąc jaśniej, po zawodach jesteś zmęczony i masz wszystko w dupie - więc jej wszystko zawdzięczasz


Codzienny poker.
Zawsze przegrywam z nią w karty.
Wczoraj tłumaczyłem że stanowimy „silną parę”,
a ona rzuciła na stół – „trzy szóstki”.


Poezja_ambicjonalna?

Drzewo. Wszyscy widzą motyle i ptaki.
Poeta – dziuplę, którą drąży ziemna larwa,
i korzeń co wrasta – w geny kruka


Księżyc i wilczy apetyt.

Kiedy bardzo zapragniesz, morze uniesie fale,
wtedy masz pewność, że bliżej ci do księżyca,
on odpowiada za przypływy i odpływy – twoich oceanów weny twórczej. Zawyj do niego z zachwytu.


Rola_miernego_poety?

On mnoży wyolbrzymione marzenia. Ale dziwnym trafem w matematycznym rachunku prawdopodobieństwa dzieli je – przez siebie samego.


Jeżeli Ktoś to jeszcze czyta,
jeżeli czuje?
to będzie tylko dowód kosmicznej mocy słowa, w zagięciu cholernie przyziemnej czasoprzestrzeni ludzkich naiwności o ufo.


Zmierzasz do celu? Ja jeszcze nie. Mijasz kolejne punkty odniesienia,
tylko niektóre pragną Ciebie zatrzymać na dłużej.
Gałęzie gołych drzew, sieci babiego lata,
oczy Dobrych Kobiet – czyli formalna jesień życia.


Kupiłem sobie ptaszka poezji,
złotoustego skowronka, w małej klatce.
Wypuściłem go na wolność, nagle
z zachwytu ochrypła Natura.
Od tej pory milczę, lecz wolne i lotne mam sumienie.


#nasze_idiomy: "patrzeć przez palce"
nie oznacza – nic nie widzieć.
Widzę Twe wnętrze przez oczy monitora i duszę klawiatury. Po co mi zbędna morfologia.


nuda:

Przed Tobą stoi pożądanie,
za Tobą spoziera znużenie.
Pomiędzy tym i tamtym przebiega reakcja
na przypadkowe bodźce poezji. Widziałaś śpiącego Amora?


Znów pytasz:

Jak to robisz, że twoja poezja unika piedestałów?
Odpowiedź wciąż ta sama:
Posągi Weny rozcieńczam droższym winem.


#Gdy_czytasz:
Ja jestem Dawcą, Ty jesteś Biorcą – przez słowo tworzymy afiliacyjny Organizm. To statystyczny przeszczep.


Prawdziwy poeta to pies ogrodnika,
nie weźmie żadnej zapłaty, ale
nikomu nie da za darmo, w obliczu jego braku moralności.

Data dodania2018-10-11 14:55
KategoriaRóżne
AutorTomasz Kucina

O autorze Wszystkie wiersze Poprzedni wiersz autora Następny wiersz autora

Komentarze

(Komentarze mogą dodawać jedynie zalogowani użytkownicy)

Pozdrawiam również Jolu. Dziękuję.
Data dodania: 2018-10-14 19:16
Niebanalne przemyślenia a ich krótka forma zmusza czytelnika do refleksji znacznie głębszej niż zazwyczaj niesie ze sobą wiersz... pozdrawiam Tomku
Data dodania: 2018-10-14 18:13
Dzięki yur, miło przeczytać. Pozdrawiam - żółwik :)
Data dodania: 2018-10-14 12:42
Szkoda że nie mogę dodać do -Strefy Wierszy Wybranych! :-(
Data dodania: 2018-10-12 15:19
Warto żyć dla takich chwil!
Data dodania: 2018-10-12 12:06
1 z 3 Następna
Portal z poezją Pisze wiersze